Acceptance. Happiness. Peace
Hi! There how are you guys? I would like to share with you some chapter of my life. Sa araw-araw na paggising ko I always say THANK YOU LORD FOR THE BEAUTIFUL MORNING, THANK YOU LORD FOR GIVING ME ANOTHER LIFE, THANK YOU LORD FOR GIVING ME THE OPPORTUNITY TO MEET OTHER PEOPLE AND TO LISTEN TO THEIR STORIES. I always got inspired sa mga stories na ma kakameet kong strangers. Nagpapasalamat ako sa mga taong nakasalamuha ko sa buong buhay ko. Nandoon yung makakakilala ka ng bagong kaibigan para makasama mo sa kasiyahan at kalungkutan. Ang lahat ay may reason kung bakit natin sila nakasama para matuto tayo sa kanila at matuto sila sa atin. Pero bakit tayo nasasaktan everytime na may aalis sa circle of friends natin? Dahil ba nasanay na tayo sa kanila na nakasama natin sila? O gusto natin silang makasama habang buhay? In my case, lagi ko na inihahanda ang sarili ko sa kung anuman ang mangyari. Acceptance. Kapag nasasaktan ako I always think na ang lahat ay may reason. Nee...